نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
تهران- زلزلهها، بیماریهای همهگیر، جنگها، بحرانهای اقتصادی و حتی مشکلات کوچک روزمره، هر روز بخشی از زندگی انسان مدرن را تشکیل میدهند. کافی است نگاهی به اخبار بیندازیم تا ببینیم که جهان بهطور مداوم با اتفاقاتی روبهرو میشود که میتواند آرامش روانی افراد را بر هم بزند. در چنین فضایی، پرسش مهمی شکل میگیرد: آیا میتوان در میان این آشوبها همچنان آرام ماند و امید را حفظ کرد؟
تهران - فصلها میآیند و میروند، و هر کدام با رنگها، بوها و حسی متفاوت، خانهی ما را تحت تاثیر قرار میدهند. در میان این چرخشهای طبیعت، شهریور ماه جایگاه ویژهای دارد؛ ماهی که با کولهباری از خاطرات تابستانی، ما را به استقبال پاییز و زمستان میبرد. اما آیا تا به حال فکر کردهاید که چرا این ماه، درست زمانی که گرمای تابستان جای خود را به نسیم خنک پاییزی میدهد، بهترین فرصت برای یک خانهتکانی اساسی است؟
تهران- این روزها که واژههایی چون فشار اقتصادی و خستگی روانی به بخشی از زیست روزمره ما بدل شدهاند، گاهی یک کار ساده، یک تصمیم کوچک، یا نذری بیصدا میتواند معجزهای خاموش در دل خانواده بیافریند.
تهران - در تقویم، روزهایی هستند که بیش از آنکه یادآور جشن و شیرینی باشند، نشانهایاند از زیستنی سخت و بیوقفه؛ از شغلی که با تیتر و تصویر معنا میگیرد، اما قلبی پنهان در پشت دوربین و قلم دارد. ۱۷ مرداد، روز خبرنگار، یکی از همین روزهاست.
تهران- همانطور که پرندگان و دلفینها هنگام خواب بخاطر شکارچیان هوشیار میمانند، به نظر میرسد که نیمی از مغز انسان نیز ممکن است در محیطهای جدید به طور مشابه هوشیار بماند. در حالی که یک نیمکره به خواب میرود، نیمه دیگر مغز در حالت نگهبانی شبانه باقی میماند.
تهران- کودکان از جمله اقشار جامعه بودند که در جنگ تحمیلی رژیم صهیونیستی علیه ایران، با تنش های عاطفی و روانی مواجه شدند و به همین سبب ضرورت دارد که بزرگترها، بهموقع دست بکار شده و از طریق شناخت، همدلی و آموزش این آسیب ها را به حداقل برسانند.
تهران - در دل بسیاری هنوز صدای آژیرها میپیچد و کابوس موشکها ادامه دارد. در این روزهای پساجنگ، هیأتها میتوانند بیش از همیشه نقشی آرامبخش داشته باشند؛ پناهگاهی برای دلهایی که هنوز ناآراماند.
تهران - تصور کنید فرزندتان در زمین بازی با خوشحالی تاب می خورد، غافل از خطراتی که ممکن است در کمین باشد. به عنوان والدین، غریزه ما محافظت و هدایت آنها است. اما چگونه میتوانیم به طور موثر فرزندانمان را در مورد افراد غریبه آموزش دهیم و به آنها قدرت دهیم تا ایمن بمانند بدون اینکه ترس بیجا را القا کنیم؟