شکست و پیروزی در یک کارزار دشوار و ناگهانی *حشمت اله کرمی نژاد

ماناسپهر – چهاردهمین انتخابات ریاست جمهوری ایران که به نوعی یک کارزار ناگهانی و بدون برنامه ریزی و تمهیدات معمول از پیش فراهم شده به لحاظ ویژگی های منحصر به فرد آن در این دوره یکی از به یادماندنی ترین کارزارهای انتخاباتی ریاست جمهوری ایران در تاریخ جمهوری اسلامی خواهد بود.

در دوره های سیزده گانه انتخابات ریاست جمهوری ایران کاندیداها و احزاب معمولا بر اساس برنامه ریزی های از پیش تعیین شده و با استفاده از زمان مناسب وارد این کارزار می شدند اما بروز یک حادثه ی غمبار و شهادت ابراهیم رئیسی؛ رئیس جمهور فقید کشورمان باعث شد که این دوره بصورت ناگهانی و با کم ترین تمهیدات از پیش اندیشیده شده برگزار شد. در این دوره پزشکیان در حالی در یک رقابت بسیار سخت و دشوار بدون برنامه ریزی قبلی و بصورت ناگهانی وارد کارزار انتخابات رئیس جمهوری شد که در عرصه رقابت و انتخابات رئیس جمهوری و یا کار اجرایی چندان سابقه و تجربه‌ای نداشت، در حالی که رقیبانش دارای پیشینه، تجربه و سابقه هایی در عرصه های اجرایی و سیاسی بودند.

پزشکیان در حالی در این کارزار نماینده ی طیف اصلاح طلبان شد که این حزب با اینکه سابقه دست کم 4 دوره حکمرانی و ریاست جمهوری را داشت اما وضعیت آن متأثر از انتخابات دور گذشته در اوج خمودگی و نا امیدی بود که تأیید صلاحیت دور از انتظار مسعود پزشکیان برای ورود به این عرصه باعث شد در یک شور انتخاباتی کم نظیر اصلاحات جانی تازه تر بگیرد و مردم در کنار برخی شخصیت های شناخته شده و صاحب نام جبهه اصلاحات همچون سید محمد خاتمی، ظریف، روحانی، دکتر عارف ، جهانگیری،کواکبیان، و یک چهره ی اصلاح طلب جوان و نوظهور بنام جهرمی و البته افراد دیگر در یک هوای گرگ و میش و در فضایی ما بین تردید و یقین و امید و نا امیدی دست به یک بخت آزمایی دوباره زده و با تمام توان به حمایت از تنها نماینده ی جبهه ی اصلاحات برخاستند.

از همان زمان کاندیداشدن پزشکیان و بعد از تأیید صلاحیت وی مشخص بود که وی در مبارزه با رقبای با سابقه و دارای تشکیلات و پایگاههای قوی سیاسی و اجرایی همچون قالیباف و جلیلی و چند کاندیدای پوششی نه چندان تأثیرگذار همچون زاکانی و قاضی زاده که البته این کاندیداهای پوششی ناخواسته نقش بسیار مهمی در پیروزی پزشکیان و شکست جلیلی داشتند مبارزه ای بسیار سخت و دشوار را در پیش رو دارد.

این رقبای پزشکیان با تمان توان و امکانات و پیشینه و توان مالی و سوابق مبارزاتی و اجرایی همانطوری که در گفتگوها و جلسات مناظره خود نیز اعتراف می کردند، عزم خود را جزم کرده بودند که به هر شکل ممکن از پیروزی پزشکیان و رئیس جمهور شدن او جلوگیری کنند. جمله معروف زاکانی که در جواب پزشکیان زمانی که با کنایه ای سنگین از وی پرسید تا آخر می مانید که …؟ و زاکانی نیز جواب داد: تا آخر می مانم و اجازه نمی دهم شما رئیس جمهور شوید بی شک تا سالهای سال در حافظه مردم ایران خواهد ماند و به یک دیالوگ ماندگار در بین مردم تبدیل خواهد شد.

چند کاندیدای نماینده جبهه ی اصولگرا شاید به این دلیل که پیش بینی کرده بودند در صورت افزایش مشارکت مردم نسبت به دور نخست که حدود 40 درصد بود قافیه ی مبارزه را باخته اند خود را به آب و آتش زدند که به هر طریق ممکن از پیروز شدن پزشکیان که بوی آن از فضای اجتماعی جامعه و نظرسنجی های صورت گرفته به مشامشان رسیده بود جلوگیری کنند که در این کارزار سخت رقبای پزشکیان یا هواداران دارای تشکیلات آنها در بسیاری از مواقع مرزهای یک رقابت و مبارزه سالم را زیر پا گذاشتند و با تولید انبوه کلیپ ها و محتواهای تخریب کننده عرصه را بر این رقیب تنهای خود بسیار تنگ کردند.

پزشکیان در این کارزار اگرچه که به گفته ی خودش از داشتن تشکیلات سازمانی و حزبی برای پشتیبانی از خود محروم بود اما با جلب اعتماد اکثریت مردم و البته با همراهی شخصیت های تأثیر گذار و مورد قبول مردم از جبهه ی اصلاحات، صادق بودن با مردم در وعده های انتخاباتی، اشراف داشتن و پیروز انتخابات شدند.