پرداخت زکات / وسیله تقرب الهی

امروز و در عصر حاضر، مخصوصا در جوامع اسلامی و  کمتر توسعه یافته ضرورت وجود زکات و تمام موارد آن بیش از پیش احساس می شود، از طرفی اگر به به تمام احکام اسلامی نگاهی دقیق داشته باشیم، متوجه می شویم اگر همه افراد در یک جامعه به آن پایبند باشند، می شود گفت، این جوامع به سوی پیشرفت و آبادانی سوق داده می شوند، زکات یعنی دادن یا بخشیدن بخشی از چیزی که به شخص تعلق دارد در راستای تعاون و همکاری با قشر ضعیف جامعه و رفع بخشی از نیازهای کشور، زکات فقط بخشیدن مال یا سرمایه نیست، خیلی از مواردی که ما به دیده کم اهمیت بودن در آنها می نگریم می توانند در برگیرنده زکات باشند، کسی که نگاهش را بر روی هر چیز زشتی و ناپسندی فرو می بندد، کشاورزی که بخشی از محصول خود را به عنوان زکات پرداخت می کند، دامداری که بخشی از دام های خود را می بخشد و در موارد کوچکتر، کسی که دانه ای برای پرندگان گرسنه می پاشد، بخشی از غذای خود را به زکات اختصاص داده است، زکات مال و زکات جان نمونه های بزرگتر این احکام اسلامی است.

در حقیقت برای هر نعمتی از نعمتهای خداوند متعال که بی منت به ما بخشیده، زکاتی وجود دارد، حتی پاها و دستهای ما مشمول زکات می شوند، زکات در حقیقت به این می مانند که کسانی را در نعمتهایی که خداوند به ما بخشید، مهمان کنیم، به گونه ای که در ماه رمضان بعد از یک ماه روزه داری و انجام فرمان خداوند باید زکات سلامتی خود را به شکرانه یک ماه روزه داری  پرداخت کنیم، و این نشان از اهمیت بسیار زیاد  این وجوب اسلامی دارد.

براساس آیه ۶۰‌ سوره  توبه موارد مصرف زکات باید برای فقرا، مساکین، بدهکاران کسانی که برده یا زندانی  هستند و برای آزادی آن از زکات استفاده شود.

متصدیان اداره صدقات و ماموران جمع آوری زکات و هر امری که رضای خدا در آن باشد.

افرادی که به وسیله کمک‌های مالی تمایل بیشتری به اسلام دارند، ابن سبیل افرادی که در راه مانده اند و درمانده شدند، مشمول زکات می شوند، دین مبین اسلام احکام بسیاری در خصوص توجه به نیازمندان و پیشرفت جامعه دارد که توجه  به آنها ما را به سوی ترقی و توسعه سوق می دهد که زکات یکی از اهم آنهاست.