آسمان شب   * سهیلا مهدی بیگی

 

از افکار مشوش و پریشان خارج ، و غرق در عظمت خلقت و آفرینش شدم.

ستاره های گسترده آسمان شبِ تابستانی را به نظاره نشستم و عظمت و شکوه خداوند خالق و توانا را بامشاهده‌ی نشانه‌ای کوچک از خلقت بی‌انتهایش هزاران بار ستودم و شکر.

به راستی که خداوند رحمان و رحیم، چه زیبا و مدبرانه تمام هستی را در قاب تصویر و حرکت به نمایش گذاشته و ما انسانها با مشاهده این همه عظمت و نشانه‌های خلقت به توانایی و دانایی خالق یکتا و یگانه ایمان داشته و ستایش و پرستش یگانه خالق هستی را که به راستی زیبنده اوست در جان و دل خویش جای داده ایم.

اویی که انسان را از گِل آفرید ، کوه ها ، دشت ها ، ستارگان ، سیاره ها و کهکشان ، زمین و ماه و خورشید را با نظمی دقیق و محاسبه شده در آفرینش قرار داده است تا هر چیزی در ظرف زمانی و مکانی خویش تکمیل کننده دیگری باشد و نظام خلقت و آفرینش از حرکت باز نایستد.

به راستی که یک لحظه توجه در نظام خلقت و توجه به خداوندگار عالم، انسان را از منیات و خویشتن باز داشته و توجه وی را به سمت خدای بزرگ و قادر جلب می نماید.

باشد که همگی انسان‌ها عظمت و توانایی و قدرت بی‌یزال الهی را درک کنیم و راضی به رضای او باشیم./انشالله.