دخالت در امور دیگران ممنوع &#x۲۷۰d;&#x۱f۳fb;مهـدی محمـدی

ما باید بیاموزیم که برای خودمان زندگی کنیم؛ طبق خواسته و علایق خود نه به میل دیگران. همچنین درکنار توجه کامل به چارچوب هنجارخانواده خویش زندگی و عملکرد دیگران را از زیر ذره بینمان بیرون بکشیم. یه ما ربطی ندارد که دیگری چه می پوشد، اهل عبادت است یا نه،  افراطی است یا ملایم، سفر چرا نمی رود، اگر می رود چرا فلان شهر نمی رود؟

اعتقادی بودن یا نبودن دیگری به هیچکس ارتباطی ندارد. در بین این همه باورها، باید و نبایدها فقط انسانیت و بیداری وجدان مهم است.

احترام به عقیده طرف یعنی اضاف کردن یک برگ زرین به فرهنگ جامعه‌ و نباید وسعت بکر ذهنمان را در فکر کردن به زندگی شخص دیگر دگرگون نکنیم. برای زندگی خودمان قوانین داشته باشیم و بر پایه و اصول مقررات تنظیم شده زندگی خود را پیش ببریم. بی گمان این چنین رفتار کردن آشوب های اجتماعی کاهش می یابد و آرامش خانوادگی ساقه ی تنومندی خواهد داشت که به این سادگی ریشه کن نمی شود.

جدی گرفتن بازی زندگی به اشتباه ماست. خیام می فرمایند:
برخیز و مخور غم جهان گذران بنشین و دمی به شادمانی گذران

دنیا به همین سرعتی که می بینیم در گذر است. گاهی ما را می خنداند، گاهی هم صفحه اش ورق می خورد، ولی این به ما بستگی دارد که چقدر از زمانش شاد باشیم. اگر تمام اندیشه و عملکرد ذهنمان برای خودمان و زندگی خودمان باشد قطعاً اندک مجالی پیش می آید که حال روحمان خراب باشد.