عشق، اربعین و انگشتر تو

سلام بر حسین(ع) و حاج قاسم سلیمانی سلام بر سردار دل های حسینی، کسی که در راه پاسداری از حرمت خاندان عصمت و طهارت(ع) در حریم سرور آزادگان بدست شقی ترین آدم های روی زمین در اوج اقتدار شهید شد و امروز اربعین در غیبت او دلگیر است و در عزایش سیه پوش.

آری، کرونا بهانه است و پروتکل یک معما و دوستی و دوری نیز یک سرّ الهی.

سردار با سخاوت؛ امسال کربلا در غمت محزون، چشم نجف گریان، قلب سامرا نالان و اشک دیدگان دمشق در فقدانت ریزان است.

سرباز باصلابت علی؛ تا تو بودی، عشق بود و عزا و شور بود و غوغا، علم ها در اهتزاز، پرچم ها در پرواز، عرصه ها پر از اعجاز، دست ها پر نیاز، زائران سرافراز، شب ها مشحون از راز و اجتماعی بزرگ و سرنوشت ساز.

اربعین هدیه خدا بود و ارمغان ایثار تو، تو رفتی و اربعین هم رفت.

سردار وطن؛ تو یک پندار پیدا و پایداری و یک پویش جهانی که نظم خاورمیانه محصول نگاه تو بود و نگرش اربعینی ات.

تو نماد آرشی و عمود رستم، آریوبرزن ایرانی و سردار جنگل، فرزند دلواری و همرزم همت و به قول شهید بابایی، دفاع از وطن حج تو بود.

سردار سرداران؛ عشق و اربعین و انگشتر تو، داغ قمربنی هاشم(ع) را زنده و فریاد آزادگیت را به آستان خدا رسانید تا طنین طهارت و شهد شهادت را در عرش الهی جاودانه کند.

عزم سخت و قلب مهربان تو، قصه قرآن را معنا بخشید و سنت حسین ابن علی(ع) را پویا کرد، تو مظهر “اشداء علی الکفار و رحماء بینهم” بودی یادت بخیر.

ای سردار سکندر شکن؛ اربعین یادگار توست و کربلا بیقرارت، موکب ها برپا و بیرق برجاست، اشک فراق از بصر جاری می کنیم تا تو بیایی.

سرباز با اخلاص؛ در غمت امسال اربعین اخم کرده، مهران محزون است و شلمچه شیداست، چذابه چَمَر گرفته و خسروی جامه‌ خسران پوشیده است.

رخ نما و زوار سالار شهیدان را از عذاب فراقت برهان.

ای سردار سیاستمدار؛ دوست و مقتدایت‌ را دریاب که اشک آسمانش زمین و زمان را سیلابی کرده و آفتاب ارادت تو، گُل‌ وجودش را پژمرده کرده است.

بعد تو باغ اربعین دچار کسالت کرونا شده و مزه میوی آن هم به محاق رفته است.

جاده ها در غربت اربعین سکوت سر داده اند، زوار امام حسین(ع) بهانه ات را می گیرند، موکب ها روزه ی سکوت گرفته اند، موکب داران میهمان تنهایی شده اند و متولیان اجرایی هم متحیرند.

ای سلیمان تبار با صداقت؛ امسال و در اولین اربعین بعد از شهادتت، از جاده و جنگل‌، باران دلتنگی می بارد و غبار غربت، پارکینگ ها تعطیل، پایانه ها خلوت، مرزها مسدود، مرزداران ملول، میهمانان محزون و میزبانان مغموم، نه از آسمان مهران‌ صدای بالگردی به گوش می رسد و نه در زمین چذابه صفوف اتوبوس های رنگارنگ به چشم‌ می خورد.

خدایا به عظمت امام حسین(ع) و به حرمت دستان بریده شده و اجساد تکه پاره شده عباس(ع) علمدار و شهیدان حاج قاسم سلیمانی و مهدی المهندس، عنایتی کن و همه را از آزار کرونا نجات مرحمت فرما.

شبی آمد که می باید فدا کرد/ به راه مملکت فرزند و زن را
به پیش دشمنان ایستاد و جنگید/رهاند از بند اهریمن وطن را./ایرنا