بازتابهای اجتماعی ویروس کرونا

بطوریکه اکنون خانواده هایی که یک نفر از آنان به کرونا مبتلا می شود در تنگنای سخت انزوای نابود کننده خانوادگی قرار می گیرند و یا مردگان و در‌ گذشتگان این بیماری مرگبار در اوج ذلت و هتک حرمت دفن میشوند و هیچکس حاضر نیست در چند صد متری آنهاقرار گیرد!

بعنوان مثال؛ اخیرا یکی از مبتلایان به کرونا فوت شده بود که دفن این بنده عزیز خدا برای بعضی افراد حتی اندکی از متولیان انگار عبور از یک میدان مین بود!

این نوع نگاه جدا از بعد بهداشتی و باز دارندگی آن؛ آسیبهای جانسوز فردی و اجتماعی نامطلوبی در بین خانوادها ی متوفی بر جای گذاشته که می توان به افسرگی بعضی اقوام نزدیک، نگرانی شدید بستگان درجه اول و…. اشاره کرد.

به نظر میرسد این فرایند نامیمون اگر ادامه یابد؛ هم از نظر شکا‌فهای عمیق اجتماعی و هم در بعد فرار و پنهان کردن این بیماری، زیان های سنگین و جبران ناپذیری در جامعه بوجود خواهد آورد که تا سال های متمادی و پسا کرونا نیز آثار زیان بار آن قابل حل و فصل و خاتمه‌ نیست…

لذا پیشنهاد می شود که به منظور جلوگیری از این نارضایتی عمومی، مدیران مربوطه، متولیان نظام سلامت، عالمان دین، رسانه های گروهی، رسانه ملی،ائمه محترم جمعه و جماعات، نهادهای فرهنگی و صاحبان فکر و اندیشه در یک هم اندیشی و هم افزایی فکری، سازکاری را تدوین و تهیه کنند که در آن‌ ضمن مراعات پروتکل های بهداشتی و تبیین ابعاد خطرات و کشندگی این ویروس منحوس، در فرایند شناسایی، جذب و اعلام آمار مبتلایان، تشریفات و الزامات و مراسم درگذشتگان و اصلاح روند تغسیل، تشیع، ترحیم، اقامه نماز میت و تدفین فوت شدگان، کرامت انسانی و شأن خانوادگی مراعات شود…

بهترین راه این است که همه امور فوت شدگان منحصرا در بیمارستان مربوطه انجام و مستقیما به آرامستان موردنظر اعزام و دفن گردند؛ زیرا اجرای این روش ضمن حفظ حیثیات بازماندگان، فرار از بیماری و پنهان کاری در بیماران و مبتلایان به این ویروس وحشتناک نیز کاهش یابد.