نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
قدرت یک ملت از جایی آغاز میشود که تصمیم میگیرد سرنوشت خود را به توانایی دیگران گره نزند. این شاید مهمترین پیام تجربهای باشد که ایران در دهههای پس از انقلاب اسلامی پشت سر گذاشته است؛ تجربه عبور از وابستگی به خودباوری و از نیاز به دیگران به تلاش برای ساختن توان داخلی.
روایت سردار قریشی از وضعیت ایران پیش از انقلاب، تصویری از کشوری ارائه میدهد که در بخشهای مهمی از پزشکی، صنعت، زیرساخت و تجهیزات نظامی به خارج وابسته بود. وابستگیای که در بزنگاههای تاریخی، محدودیت آن آشکار میشد؛ تا جایی که حتی تأمین و تعمیر برخی نیازهای اساسی کشور نیز بدون اتکا به متخصصان و امکانات خارجی امکانپذیر نبود.
انقلاب اسلامی این معادله را با یک آزمون بزرگ روبهرو کرد: جنگ تحمیلی. در شرایطی که ایران با پشتیبانی گسترده قدرتهای خارجی از رژیم بعث عراق مواجه بود، ضرورت دفاع از کشور، اتکا به ظرفیتهای داخلی را از یک انتخاب به یک اجبار راهبردی تبدیل کرد. شکلگیری بسیج نیز جلوهای از همین حقیقت بود؛ اینکه امنیت و استقلال یک کشور تنها با امکانات نظامی تأمین نمیشود، بلکه حضور و اراده مردم، سرمایهای تعیینکننده است.
اما اهمیت این تجربه فقط در مقاومت هشتساله خلاصه نمیشود. مسئله اصلی، تبدیل تجربه دشوار جنگ به ظرفیتهای پایدار برای آینده کشور بود. همان منطقی که در عرصه دفاعی به توسعه توانمندیهای بومی انجامید، در حوزههایی مانند پزشکی، تولید دارو، فناوری و صنعت نیز زمینهساز حرکت به سمت خوداتکایی شد.
در این میان، دو عامل نقش محوری داشتند: خودباوری و اعتماد بهاز دل وابستگی تا قله خودباوری؛ روایت سردار قریشی از شکلگیری قدرت ملی ایران بر پایه اعتماد به توان داخلی و ظرفیت جوانان. جوانان. خودباوری یعنی پذیرفتن اینکه محدودیت، الزاماً به معنای ناتوانی نیست؛ و اعتماد به جوانان یعنی تبدیل استعدادهای داخلی به نیروی واقعی پیشرفت.
از این منظر، «ایران قوی» صرفاً به معنای کشوری مقاوم در برابر تهدیدها نیست. مقاومت، مرحلهای ضروری برای حفظ استقلال است؛ اما مقصد نهایی، ساختن کشوری توانمند در علم، اقتصاد، صنعت، فناوری و تأمین رفاه مردم است. قدرت واقعی زمانی معنا پیدا میکند که یک ملت بتواند از تجربه ایستادگی، برای ساختن آینده بهره بگیرد.
پیام محوری این روایت روشن است: ایران برای قویشدن، باید به ظرفیت مردم و متخصصان خود اعتماد کند و اجازه ندهد محدودیتهای بیرونی، مرزهای توانایی ملی را تعیین کنند.
ایران قوی، فقط ایرانی نیست که در برابر فشارها تسلیم نمیشود؛ ایرانی است که از دل مقاومت، توان ساختن و پیشرفت را به دست میآورد.
#ایران_قوی #جام_رسانه_امید #StrongIran #ایلام-قوی #ایلام_قوی
ماناسپهر -گاهی برای متوقف کردن یک ملت، نیازی به اشغال خاک آن نیست؛ کافی است گذشتهاش را تحریف کنند، دستاوردهایش را کمرنگ نشان دهند و نسبت به آیندهاش تردید بسازند. این همان نقطهای است که جنگ از میدان جغرافیا عبور میکند و به میدان ذهنها میرسد.
ماناسپهر-تاریخ ملتها فقط در میدان جنگ و پشت میز مذاکرات نوشته نمیشود؛ گاهی سرنوشت یک کشور در نبردی رقم میخورد که سلاح آن نه موشک و توپخانه، بلکه تصویر، خبر، حافظه و روایت است. جهان امروز با شکل پیچیدهتری از رقابت قدرتها مواجه است؛ رقابتی که در آن تسلط بر ذهن و جهتدهی به افکار عمومی، به اندازه برخورداری از قدرت نظامی و اقتصادی اهمیت پیدا کرده است.
ماناسپهر
ماناسپهر- از نقشه ایران و فلسطین تا روایت اقتدار دفاعی و پیشرفت ملی؛ سومین جام رسانه امید در برج میلاد تهران، با گردهمآوردن فعالان رسانهای داخلی و خارجی، بر یک حقیقت تأکید کرد: تصویر ایران را باید با واقعیتهای تاریخ، قدرت و دستاوردهایش روایت کرد.