نشستن جایز نیست، باید برخاست ✍️ سیدداود سجادی اسدآبادی

ماناسپهر - وقتی پدر یک امُت در حضور خیل عظیم خونخواهانش تشییع می‌شود، نه تنها یک مراسم مذهبی یا ملی، بلکه ابلاغیه صریح به تمام جهانیان است که انتقامی سخت در راه است.

چگونه می‌توان پذیرفت که پدری برای یک ملّت، در حالی تشییع شود که قاتلانش در کانونِ آزادی و بی‌پروا، نفس می‌کشند و بر زمین قدم می‌زنند؟
این تضاد میان خون ریخته شده و نفس کشیدن قاتل، تنها با قصاص به سرانجام می رسد.

ما همچنان بر این اصل استواریم که نشستن جایز نیست، باید برخاست.
این خشم، خشم پراکنده و بی‌هدف نیست. ما در این لحظات، هر مشت گره‌کرده را به تار و پودی واحد تبدیل می‌کنیم تا به یک پتک واحد برسد و با ضربتی کوبنده که از همبستگی میلیون‌ها قلبِ خون‌خواه نشأت می‌گیرد، بر سر قاتل قائدِ عزیزمان فرود آید.

ما نه برای نمایش، بلکه برای پاکسازی زمین از لکه‌ی جنایت، برآمده‌ایم. هدف ما، محو کردن مسببان این فاجعه از صفحه‌ی روزگار است.
حجم عظیم و حضور حماسی ملت در مراسم تشییع پیکر شهید، خود بیانیه‌ای است که نیازی به ترجمه ندارد. این حضور، پیامی است که از مرزها فراتر می‌رود و به تمام قدرت‌های مستکبر ابلاغ می‌کند که عدالت، رهایتان نمی‌کند.

به ترامپ و نتانیاهوی کثیف که در پشت پرده‌ی جنایت، قهقهه‌ی قدرت سر می‌دهند، هشدار می‌دهیم که تصور نکنید این خشم، گذرا یا خاموش خواهد ماند، زیرا ما به گلوگاه قدرت شما رسیده‌ایم. سایه‌ی سنگینِ این امت، بر سر شما سنگینی می‌کند و تا زمانی که حساب خون با خون بسته نشود، هیچ آرامشی در کار نخواهد بود.

ما برخاسته‌ایم، و برخاستگان را، هیچ قدرتی قادر به بازنشاندن نیست.