اوج ارتباط مردم با ولایت را در تشییع رهبر شهید ببینید

به گزارش خبرنگار معارف ایرنا، مردم ایران در حالی روزهای وداع و تشییع پیکر رهبر شهید انقلاب را پشت سر می‌گذارند که هنوز نمی‌توانند جای خالی او را ببینند؛ هرچند آیت الله سیدمجتبی خامنه‌ای به عنوان رهبر سوم انقلاب انتخاب شده و همچون پدر با پیام‌های وحدت‌بخش و امیدوارکننده مردم را به ادامه راه انقلاب تا رسیدن به قله‌های عزت و سربلندی راهنمایی می‌کنند. شاید شنیدن ویژگی‌های قائد شهید از زبان نزدیکان و کسانی که با آن رهبر فرزانه ارتباط داشتند، مرهمی بر دل‌های زخم‌دیده باشد و آشنایی با سبک زندگی آقای شهید ایران چراغ راهی برای ادامه مسیر تا رسیدن به همان مدینه فاضله‌ای باشد که بارها در سخنرانی‌های خود به عنوان تمدن نوین اسلامی یاد کردند.

حجت‌الاسلام علی شیرازی را می‌توان یکی از چهره‌های مهم در روحانیون نیروهای مسلح به ویژه در سپاه قدس و یار صمیمی سردار شهید حاج‌قاسم سلیمانی دانست که مسئولیت‌هایی همچون جانشینی سازمان عقیدتی سیاسی وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح را برعهده داشته و اکنون رئیس کل عقیدتی سیاسی فراجا است. وی که در ۲۰ سال گذشته دو کتاب به نام‌های پرتوی از خورشید و مثل خمینی(ره) درباره رهبر شهید انقلاب نوشته در گفت و گو با ایرنا به برخی ویژگی‌های رهبر شهید انقلاب در زمینه‌های نظامی، فرهنگی و اجتماعی اشاره کرد و گفت که آن چیزی که ما را به این نقطه در حوزه نظامی در سطح جهان رسانده مرهون مدیریت و حکمت امام خامنه‌ای است.

شیرازی با اشاره به حضور مردم در چهار ماه گذشته در میدان‌ها و خیابان‌های سراسر کشور از همه مسئولان کشوری و لشکری خواست تا تدابیر رهبر شهید را در هر موضوعی که مربوط به آنها می‌شود، دسته‌بندی و اجرایی کنند. مشروح این گزارش به شرح زیر است:

عظمت قدرت ایران در نگاه رهبر شهید

اتصال به مردم و ارتباط با مردم، عامل قدرت است. در واقع نوع نگاه به مردم، عامل قدرت است. ایشان و امام(ره)، بنیانگذار جمهوری اسلامی قدرت را در مردم می‌دیدند. سال ۱۳۸۸ فرمودند در ۹ دی، مردم فتنه را تمام کردند. در سال گذشته، ۲۲ دی که مردم وارد صحنه شدند نیز فرمود مردم کار را تمام کردند. در پایان حیاتشان هم فرمود اگر فتنه‌ای شکل بپذیرد، مردم مبعوث می‌شوند. بیش از ۱۱۰ شب مردم مبعوث شدند و مردم کار را تمام می‌کنند. این ارتباط با مردم، عامل تغییر نگاه و همه‌کاره دانستن مردم شده است و ایشان مردم را عامل قدرت می‌دانستند و این قدرت را با تمام وجود خودشان لمس کردند.

بنابراین وقتی شخصیت رهبر شهید را از نظر علمی، معنوی و تقوا و از نظر ارتباط با مردم و مردم را اصل دانستن نگاه می‌کنیم، اینها می‌تواند عظمت قدرت جمهوری اسلامی را در جهان، هم تبیین کند و هم بسیاری از نگاه‌ها را نسبت به نظام نسبت به ولایت که مدیریت این حرکت عظیم را برعهده دارد تغییر بدهد. نگاه مردم دنیا به جمهوری اسلامی و ولایت فقیه، بعد از شهادت امام خامنه‌ای تغییر کرده است و بسیاری از افراد نگاهشان را اصلاح کردند؛ هرچند در سال‌های گذشته هم بعضی از علمای اهل سنت به ما می‌گفتند که ما می‌بینیم جمهوری اسلامی به خاطر ارتباط با ولایت، صاحب قدرت و اقتدار و شوکت شده است و اگر اهل تسنن در جهان بخواهند همین قدرت و شوکت را داشته باشند، راهی جزء پذیرش ولایت فقیه ندارند. گاهی هم به ما اعتراض می‌کردند و می‌گفتند خیال نکنید ولایت فقیه مربوط به شماست. ولایت فقیه مربوط به کل امت اسلامی است. این حقیقت را، هم در وجود ایشان می‌بینیم و هم مورد تایید همه اقشار و مذاهب در جهان است.

اگر همین مردمداری و مردم‌سالاری را بخواهیم تبیین کنیم، در هیچ‌جای دنیا این عشق را نمی‌بینیم. شاید این عشق در یک محدوده‌ای بوده ولی این که در سطح یک کشور و فراتر از کشور، در جبهه مقاومت به رهبر عشق بورزند و حاضر باشند هستی خود را برای او بدهند، این موضوع را در غیر از اولیای الهی در کسی نمی‌بینیم.

عزت امروز ایران مرهون مدیریت و فرماندهی رهبر شهید است

آن چیزی که ما را به این نقطه رسانده است، مدیریت و حکمت امام خامنه‌ای است. سال ۱۳۷۶ آقای شمخانی به عنوان وزیر دفاع و یکی از فرماندهان باتجربه که توان موشکی کشور را می‌دانست، با روسیه صحبت کرد و ۲۰۰ فروند موشک خرید. سپس نامه‌ای به فرماندهی معظم کل قوا نوشت ولی حضرت آقا نوشتند از این ۲۰۰ موشک فقط یک موشک بیاورید و با مهندسی معکوس موشک بسازید.

پس عزتی را که امروز در این جنگ پیدا کردیم، مرهون مدیریت و فرماندهی حضرت آقاست. رهبر انقلاب فرمودند موشک بسازید. وزارت دفاع و سپاه پاسداران وارد شدند و موشک ساختند. سپس وزارت دفاع به حضرت آقا نامه نوشت که موشک‌هایی با برد دو هزار کیلومتر و خطای ۲۷ متر ساختیم و زیر نامه نوشتند که از نظر علوم نظامی جهانی ۲۷ متر خطا با برد ۲ هزار کیلومتر پذیرفته شده است ولی حضرت آقا فرمودند باید موشک نقطه‌زن داشته باشیم. بعدا موشک نقطه‌زن پیدا کردیم و آنگاه رهبر انقلاب بر ساخت موشک نقطه‌زن تاکید کردند.

با درایت و حکمت و پیگیری ایشان ما به این نقطه رسیدیم. بعد فرمودند انبوه‌سازی کنید و آماده شوید که اگر دشمن خواست به ما حمله کند، توانایی مقابله را داشته باشیم. یعنی اگر جنگ، ۱۲ روز یا ۴۰ روز و حتی ۶ ماه طول کشید، بتوانیم دوام بیاوریم. نیروهای نظامی، تدبیر ولایت را در رابطه با موشک و پهپاد و بسیاری از تجهیزات نظامی اجرایی کردند تا ما رسیدیم به اینجا.

رهبر انقلاب از ۲۵ سال پیش در موضوع اقتصاد فرمودند ما باید وابستگی خود را به نفت کم کنیم. چون قیمت‌گذاری نفت با دیگران و با دشمنان ماست و تاکید کردند که باید به سمت اقتصادی برویم که به دست خودمان باشد. فرمودند معدن، جایگزین نفت است. امروز ۱۵ درصد معادن کشور استخراج می‌شود. اگر معادن کشور را استخراج کنیم، اقتصادمان مثل اقتصاد امروز نیست که دست آمریکایی‌ها باشد و با دلار و سکه، پایین و بالا شود. اگر در موضوع‌های اقتصادی و مدیریت کشور به تدابیر ولایت توجه کرده و آن را اجرایی می‌کردیم، اقتصاد امروز ما یک اقتصاد خودکفا بود.

خودکفایی امروز نیروهای مسلح مرهون پیگیری‌های رهبر شهید است

در سال ۷۰ یا ۷۱ که جانشین نماینده نیروی دریایی سپاه بودم، همزمان کارهای مربوط به خاطرات روحانیون را در حوزه هنری دنبال می‌کردم. در آن زمان با آقای سرهنگی می‌گفتیم کاش کسی صد جلد کتاب می‌خرید ولی امروز به ۵۰۰ هزار نسخه هم راضی نیستیم در زمینه کتاب خاطرات رشد کرده‌ایم. چون در این مقوله کار شد و جامعه پیشرفت کرد. حوزه هنری و دیگران وارد عرصه شدند. در یک مقطعی فقط حوزه هنری کتاب تولید می کرد ولی اکنون دهها ناشر، کتاب خاطرات جنگ منتشر می‌کنند. البته در بحث رمان‌نویسی و زندگی شهدا عقب هستیم.

۳۰ سال است که امام شهیدمان می‌فرمودند یک رمان برای شهید مطهری یا شهید بهشتی بنویسید. ما چند سالی است که این کار را شروع کرده‌ایم و امیدوارم به نتیجه برسد. بارها حضرت آقا می‌فرمودند ما یک رمان خوب برای شهید مهدوی در بحث دریا نداریم. این مسائل را پیگیری نکردیم و عقب هستیم، بسیاری از تدابیر رهبری وجود دارد که اگر ما در جامعه اجرا می‌کردیم، وضعیت بهتری داشتیم.

اگر پیگیری ایشان در مباحث خودکفایی نبود، امروز نیروهای مسلح و ارتش، خودکفا نبودند. اگر رهبر انقلاب در مباحث دانش‌بنیان و شرکت‌های دانش‌بنیان پیگیری نمی‌کردند، امروز وضع ما این نبود و اگرچه هنوز تا نقطه مطلوب خیلی فاصله داریم اما آن چیزی که قدرت نظام اسلامی را در دنیا مطرح کرد و دشمنان در مقابل این قدرت به زانو درآمدند، پیگیری حکیمانه امام جامعه اسلامی بود.

تدابیر رهبر شهید را اجرایی کنیم

اگر از سال ۹۱ سبک زندگی اسلامی را پیگیری کرده بودیم، وضع دیگری داشتیم. پس از ۱۴ سال چه‌کار کردیم؟ چهار تا کتاب نوشتیم و خودمان هم می‌دانیم. اگر آستین‌ها را بالا می‌زدیم و مثل امروز به میدان می‌آمدیم که مردم بیش از ۱۲۰ شب به میدان آمدند و قرار است میدان را استمرار ببخشند تا کار را تمام کنند، در این صحنه هم وضعیت دیگری داشتیم. امروز خواسته من از همه مسئولان کشور در هر موضوعی که مربوط به آنها می‌شود، این است که این تدابیر را دسته‌بندی کنند و تصمیم بگیرند که اجرایی کنند.به عنوان مثال بنده در نیروی انتظامی، دستورات ولایت را بررسی و اجرایی کنم.

اگر ما روحانیون دستورات ولایت را در مباحث طلبگی و آخوندی دنبال می‌کردیم و ارتباط خود را با مردم محکم می‌کردیم و مثل مردم زندگی می‌کردیم و اگر هر مسئول روحانی مثل امام خامنه‌ای و امام خمینی(ره) زندگی می‌کرد، اکنون خیلی جلوتر بودیم و ما که می‌خواهیم جهان را تغییر دهیم و تمدن نوین اسلامی را ایجاد کنیم، چاره‌ای نداریم جزء اینکه این تدابیر را در زندگی و در جامعه و در سطح جهان پررنگ کنیم.

بعضی طوری وانمود می‌کنند که ما در مرحله صِفر هستیم و می‌گویند هیچ‌کس کار نکرده است درحالی که ما پیشرفت کرده‌ایم و به نزدیک قله رسیده‌ایم. ما باید با اجرای این تدابیر، جهان را به قله برسانیم. حضرت آقا در جلسه‌ای در جمع پاسداران که من هم به عنوان نیروی قدس حضور داشتم، فرمودند «اگر از من سوال کنند که از پاسداران راضی هستید، می‌گویم بله اما قانع نیستم.» قانع بودن یعنی ترمز. حضرت آقا می‌خواهند جامعه همواره به سمت جلو حرکت کند و هرچه جلوتر می‌آییم سرعت ما هم بیشتر شود و بنابراین باید به کارهای‌مان سرعت بدهیم. راهکار هم این است هر کسی وظایف خود را به خوبی انجام دهد. به عنوان نمونه در مقوله کتاب به ویژه در حوزه دفاع مقدس حداقل به اندازه حضرت آقا تلاش کنیم. ایشان در سال ۱۳۹۸ می فرمودند من روزی ۱۶ ساعت کار می‌کنم. ضمن اینکه مطالعه و عبادت، خارج از این وقت بود و کتابخوانی را هم جزء آن حساب نمی‌کردند، ما روزی چند ساعت کار می‌کنیم و کار مفید ما چقدر است؟

مدیریت رهبر انقلاب در تربیت فرزند

مدیریت حضرت آقا در خانه و تربیت فرزند یک ویژگی خاص دارد که اگر ما در زندگی خودمان اجرایی کنیم، زندگی‌مان متحول می شود. من که سال‌ها با حضرت آقا و فرزندانشان در ارتباطم، هیچ‌جایی ندیدم که چهار فرزند حضرت آقا با هم وارد مکانی شوند. اول حاج آقا مصطفی که بزرگتر است وارد می‌شد، بعد حاج آقا مجتبی و سپس حاج آقا مسعود و حاج آقا میثم. موقع نماز هم اگر به عنوان مثال حاج‌آقا مصطفی بود، هیچ کس برای امامت جلو نمی‌ایستاد و این نوع تربیت حضرت آقاست.

در توجه به بیت‌المال هم خیلی توجه داشتند. گاهی ما توجیه می‌کنیم و می‌گوییم مثلا بیش از ۴۰ سال است که در کشور و در نیروهای مسلح کار می‌کنیم و اگر از این درخت گیلاس بچینیم و بخوریم، اشکالی ندارد. اگر درختی در منزل یا دفتر حضرت آقا می‌کاشتند و میوه می‌داد و اگر نوه‌ها از میوه آن درخت می‌خوردند، پول آن میوه را حساب می‌کردند و می‌دادند. همین کار را فرزندان آقا هم انجام می‌دادند. حاج آقا مجتبی رهبر جدیدمان فرمودند من یک روز غذایی را خورده بودم و هنگامی که خواستم پول آن را حساب کنم، گفتند قبل از شما حضرت آقا پولش را پرداخته‌اند.

وقتی رهبر انقلاب پشت فرمان می‌نشست

ما با حاج قاسم رفتیم خانه یکی از بزرگان و وقتی وارد شدیم، وضعیت اتاق و میز و مبل را دیدیم که دوربینی هم برای فیملبرداری آماده کرده بودند. حاج قاسم به من گفت اینجا مشخص می‌شود که حضرت آقا چه شخصیتی هستند. همه کشور و بیت‌المال دست حضرت آقاست ولی وقتی اتاق حضرت آقا می‌رویم، چگونه است؟ وقتی حضرت امام(ره) با ادوارد شوارد نادزه (وزیر امور خارجه شوروی سابق) جلسه می‌گذارند، در همان اتاق یک صندلی اضافه می‌کنند (که جای نشستن داشته باشد) ولی ما چه می‌کنیم؟ ما مثلا می‌گوییم اتاق را مجهز کنید یا می‌گوییم از دو سال قبل، اتاق بسازید که قرار است فلانی بیاید درحالی که عظمت امام خمینی(ره) است که شوارد نادزه را در مقابل امام سر به زیر می‌کند.

یکبار در سال ۸۲ که شب تولد پیامبر(ص) بود، جلسه عقد چند نفر برگزار شد و حضرت آقا عقد آنها را خواندند. بنده هم در آن جلسه بودم. بعد از جلسه، نماز مغرب و عشا خدمت حضرت آقا بودیم. رهبر انقلاب بعد از نماز حدود نیم ساعت نشستند که در آن جمع، یک راننده کامیون از بم آمده بود که از رفقای حضرت آقا در پیش از انقلاب بود. چون وقتی به جیرفت تبعید شدند، با این راننده آشنا شده بودند. ما وقتی به ریاست می‌رسیم، می‌گوییم راننده کامیون در شأن من نیست.

فردی در اوایل دوره رهبری خدمت آقا رسید و از من سوال کرد «حاج علی کجاست؟» یک روستایی با همان وضعیتی که قبل از انقلاب خدمت آقا می‌رسیده، آمده بود. وقتی حضرت آقا او را دیدند، به استقبالش رفتند. در واقع اول به سراغ او رفتند در حالی که مسئولان هم حضور داشتند. آن شب حضرت آقا فرمودند «نگاه من که به این آقای راننده کامیون افتاد، به یاد خاطره‌ای از دوران طاغوت افتادم» بعد فرمودند «من دوران طاغوت به جیرفت تبعید شدم. هنگام تبعید به رئیس شهربانی گفتم که باید با ماشین خودم بیایم.» رئیس شهربانی قبول کرد. بعد فرمودند «ماشین من از ماشین شهربانی تندتر می‌رفت.» پژوی ۴۰۴ بود. حضرت آقا هشت سال رئیس جمهور بودند و امام جمعه و نماینده امام(ره) و ۳۷ سال هم رهبر انقلاب بودند ولی همان خودرو الان در دفتر رهبری است و فرمودند «من هنوز همان ماشین را دارم و گاهی اوقات پشت فرمان همین ماشین می‌نشینم که یادم نرود چه کسی بودم».

توجه ویژه حضرت آقا به خانواده شهدا

اشکال ما این است که طبق الگو عمل نمی‌کنیم. ما الگو داریم. بارها من می‌دیدم یک نفر از میان جمعیت هنگام سخنرانی حضرت آقا بلند می‌شد و می‌گفت که سوال دارد. رهبر انقلاب می‌فرمودند اجازه دهید من صحبت کنم ولی بعد از صحبت به پاسداران می‌فرمودند آن آقایی را که سوال داشت، بیاورید. آن شخص می‌آمد در کنار آقا و دو نفری می‌نشستند صحبت می‌کردند. من، نه یک بار که صدها بار این صحنه را در دفتر رهبری دیدم.

وقتی خانواده شهدا به ملاقات‌خصوصی می‌آمدند، گاهی یک فرزند شهید که مثلا چهار سال داشت، می‌آمد و به رهبر جهان اسلام با این همه مشغله کاری می‌گفت «اجازه هست من قل هو الله را بخوانم.» و بعد از خواندن قرآن می گفت «یک شعر هم دارم بخوانم؟» حضرت آقا نمی‌گفتند که چون رهبر هستند، مشغله کاری‌شان زیاد است. گاهی اوقات جلسه با خانواده شهدا بعد از نماز ظهر انجام می‌شد و یک بار ایشان ساعت چهار رفتند برای ناهار.

اوج ارتباط مردم با ولایت را در تشییع رهبر شهید ببینید

من اعتقادم این است که امام شهید ما، هم امام جامعه است، مثل امام امت و هم شهید است و ۳۷ سال فقط در دوران رهبری در کنار مردم زندگی کردند و مردم ما حقیقتا قدرشناس هستند. حضور مردم را در خیابان‌ها و میدان می‌بینیم و من معتقدم تشییع پیکر رهبر انقلاب متمایز از تشییع حاج قاسم و امام خمینی(ره) است. مسئولان هم باید توجه کنند و تدابیر لازم را به‌ویژه در قم و مشهد بیاندیشند.

مردم برای امام خود بیش از همه طایفه و قوم خود ارزش قائلند. مردم، هستی خود را برای امام حسین(ع) می‌دهند درحالی که برای پدر و مادر خود اینگونه نیستند. مردم برای امام جامعه اسلامی، آن هم امامی که هستی خود را برای مردم داد، قطعا یک تشییع بسیار باشکوهی برگزار خواهند کرد و این مراسم اوج عزت جامعه اسلامی و ارتباط مردم با ولایت است.