تلخی قهوه برزیل در کام شیلی

به گزارش ایرنا، یکی از مهمترین افتخارات ورزشی کشور شیلی میزبانی جام جهانی ۱۹۶۲ بود جامی که با باورهای خرافی برای تیم ملی فوتبال آن کشور همراه شد اما این باور نتوانست در برابر یکی از آماده ترین تیم‌های فوتبال جهان در آن دوره کارساز باشد.

بازیکنان تیم ملی فوتبال شیلی هر چند که با استفاده از امتیاز میزبانی و حمایت هواداران در جمع چهار تیم برتر دنیا قرار گرفتند اما در مرحله نیمه نهایی برابر تیم ملی برزیل با نتیجه ۴ بر ۲ شکست خوردند و در نهایت به عنوان سوم جام جهانی قناعت کردند.

هر چند که عنوان سوم جام جهانی برای کشور کم نام و نشان شیلی یک افتخار بی نظیر بود اما آنان در طول مسابقات به یک خرافه عجیب باور داشتند؛ خرافه‌ای که برابر تیم‌های قدرتمند برزیل و آلمان غربی جواب نداد اما تاکید داشتند که به این خرافه پایبند باشند.

بازیکنان و کادر فنی تیم شیلی پیش از آغاز هر مسابقه غذا، شیرینی یا نوشیدنی خاص کشور رقیب را می‌خوردند. آنان پیش از دیدار با تیم ملی سوئیس شکلات و پنیر خاص سوئیس را خورده و در نهایت پیروز شدند. پیروزی آنان با اعتقاد به این خرافه، موجب شد تا پیش از بازی برابر ایتالیا، ملی‌پوشان شیلی از اسپاگتی استفاده کرده و برای دیدار برابر شوروی نیز از یک نوشیدنی خاص بهره ببرند.

برد در این سه بازی موجب شده بود تا آنان برای دیدار مرحله نیمه نهایی از قهوه برزیلی استفاده کنند اما این ترفند جواب نداد و در نهایت به شکست میزبان برابر مدافع عنوان قهرمانی منجر شد. تیم برزیل در این بازی با نتیجه چهار بر ۲ برنده شد و به فینال مسابقات رسید.

اعتقاد به یک خرافه خاص موجب شده بود تا ۳۰ سال بعد «ادواردو گالیانو» در سال ۱۹۹۵ در کتاب «فوتبال در خورشید و سایه» به این رفتار بازیکنان تیم میزبان واکنش نشان دهد.

وی نوشت: بازیکنان شیلی شکلات، اسپاگتی و نوشیدنی خاص شوروی را خوردند اما در قهوه برزیلی خفه شدند.

تیم شیلی پیش از باخت به برزیل در مرحله گروهی برابر آلمان غربی نیز مغلوب شده بود و البته تیم شیلی در مرحله گروهی نیز به آلمان غربی باخت و هنوز مشخص نیست که کدام محصول آلمانی را مصرف کردند.

در جام جهانی ۱۹۶۲ شیلی تیم ملی برزیل با هنرنمایی پله و سایر ستارگان نامدار خود موفق شد چکسلواکی را با نتیجه ۲ بر صفر شکست دهد. این دومین قهرمانی برزیل در ادوار جام جهانی بود.