مردم ایران، ستون پایدار انقلاب در خیابان * ناهید ابراهیمی

وطن، سرزمین، مرز، پرچم و همه آنچه که بیش از جان برای یک انسان در طول زندگیش مهمتر است، نمادی برای شرافت و عزتمندی است.
نمادی که غیرتت را در برابر ظلم به جوش می آورد ، نمادی که دست هایت را در برابر بی عدالتی مشت می کند.
وقتی دشمن به کشور هجوم می آورد بی آنکه کسی را بشناسی از چه زبان و فرهنگ و قوم و قبیله ای در کنارش شانه به شانه متحد می شود و تا زمانی که دشمن را شکست نداده ای به هیچ چیز دیگر فکر نمی کنی.
می ایستی، دلاورانه، شهامت را در وجودت زنده می کنی، دوستانت شهید می شوند، زخمی می شوند، ترس را بارها و بارها در وجودت می کشی و آنچنان بر سر آرمانت می مانی یا کشته شوی و یا اینکه پیروز از میدان نبرد خارج شوی.
راهپیمایی ۲۲ بهمن امسال بار دیگر نشان داد که ملت ایران با حضور پرشور خانواده‌ها و نسل‌های مختلف، ستون پایدار انقلاب و نگهبان ارزش‌های ملی و انقلابی خود هستند.
امروز، خبرنگار نبودم که تنها خبر ثبت کنم؛ من هم یکی از مردمی بودم که در خیابان‌ها قدم می‌زدند و تاریخ را دوباره زندگی می‌کردند.
حضور خانواده‌ها، از کودکان تا سالمندان، جلوه‌ای زنده از وفاداری مردم به وطن و انقلاب اسلامی بود.
در میان جمعیت، مادرانی با لبخند پرچم ایران را در دست فرزندان‌شان قرار می‌دادند و پدرانی دست کودکان خود را گرفته بودند تا معنای استقلال و ایستادگی را منتقل کنند.
نوجوانانی که شاید دوران انقلاب و جنگ را ندیده‌اند، اما با حضور خود، پایبندی نسل‌های بعدی به انقلاب را نشان دادند.
این حضور نه نمادین که واقعی و آگاهانه بود؛ نشان می‌داد انقلاب فقط یک خاطره تاریخی نیست، بلکه میراثی زنده است که نسل‌ها به آن پایبندند.
۲۲ بهمن، روزی است که مردم خودِ خبر می‌شوند و خبرنگار فقط شاهدی نزدیک بر این حضور پررنگ است.
پرچم جمهوری اسلامی ایران، که با فداکاری مردم و خون شهدا برافراشته شده، نماد استقلال و عزت ملت است و بار دیگر در خیابان‌ها تجلی یافت.