فاجعه در خط مقدم نجات/ خاموش شدن چراغ ۲۱۹ آمبولانس در دو شب تاریک

ماناسپهر - تهران- اغتشاشات اخیر خسارتی سنگین و باورنکردنی بر پیکره خدمات اورژانس کشور وارد کرد و با آسیب دیدن ۲۱۹ دستگاه آمبولانس و ۱۰ پایگاه در عرض ۴۸ ساعت زنجیره امدادرسانی در طلایی‌ترین ساعات برای امدادرسانی دچار اختلال شد.

گروه جامعه ایرنا- اورژانس شاهرگ حیاتی امدادرسانی در مواقع بحران است؛ نیروهای اورژانس به عنوان خط‌شکنان ارائه کمک‌های اولیه امداد و نجات فارغ از هرگونه درگیری، جنگ و آشوب تنها با هدف نجات جان انسان‌ها به صحنه می‌آیند و در این میان آمبولانس‌ها تجسم امید هستند و در هر جامعه‌ای تعرض به این نیروها و تجهیزات، نه تنها یک جرم بلکه نقض آشکار اصول اولیه بشردوستانه و قوانین بین‌المللی است اما آنچه در روزهای اخیر رخ داد، فراتر از یک خرابکاری ساده بود و حملات و تخریب‌های هدفمند آمبولانس‌ها، تکنسین‌های اورژانس و تجهیزات امدادی قلب تپنده امدادرسانی به مردم را مختل کرد و تبعات سنگین انسانی و مادی آن برای جامعه باقی ماند.

شوک ناشی از این وقایع هنوز بر تن نیروهای اورژانس سنگینی می‌کند. تنها ظرف دو شب، شبکه‌ای که شبانه‌روز برای حفظ جان شهروندان زحمت می‌کشند، متحمل ضربه‌ای کمرشکن شد. داده‌ها نشان می‌دهد که در مجموع ۲۱۹ دستگاه آمبولانس به همراه یک دستگاه اتوبوس آمبولانس از چرخه خدمت‌رسانی خارج شدند. این رقم هولناک به معنای آن است که دسترسی به خدمات حیاتی اورژانس برای هزاران نفر مختل شده است چراکه از طریق هر دستگاه آمبولانس روزانه بین ۸ تا ۱۰ خدمت‌ به شهروندان ارائه می‌شود و تخریب این خودروهای امدادی به معنای محرومیت شهروندان از خدمات به موقع و سریع اورژانس است.

 

ابعاد فاجعه؛ از آتش‌سوزی کامل تا توقف خدمت‌رسانی

مطابق شواهد، تخریب‌ها به شکل بی‌رحمانه انجام شده است. ۶ دستگاه آمبولانس به طور کامل در شعله‌های آتش سوخته و به معنای واقعی کلمه تبدیل به آهن‌پاره‌ شده و دیگر امیدی به بازگشتشان به خط مقدم نیست.

جعفر میعادفر رئیس سازمان اورژانس کشور در خصوص آسیب به تجهیزات و کارشناسان اورژانس پیش بیمارستانی در سراسر کشور گفت: در حوادث اخیر ۲۱۹ دستگاه آمبولانس ، یک دستگاه اتوبوس آمبولانس و ۱۰ پایگاه اورژانس مورد هجمه قرار گرفت و آسیب دید.

وی اضافه کرد: حدود ۲۰ دستگاه هنوز در دست تعمیرات اساسی هستند و هنوز به چرخه عملیات برنگشتند. بقیه آمبولانس‌ها را با توجه به اینکه مشکل جدی در تامین آمبولانس داریم با کمترین اصلاحات به چرخه عملیات برگرداندیم.

رئیس اورژانس کشور در ادامه توضیح داد: در تخمین اولیه و براساس آمارهایی که از همکاران در سراسر کشور جمع‌آوری کردیم، تا به امروز حدود ۲۳۰ میلیارد تومان به آمبولانس‌ها و پایگاه‌های اورژانس خسارت وارد شده است. البته این فعلاً اطلاعات اولیه است که تا تکمیل کامل آن ممکن است این عدد افزایش پیدا کند.

این حمله حتی بخش خصوصی را نیز بی‌نصیب نگذاشت و ۱۴ دستگاه آمبولانس خصوصی نیز آسیب دیدند که نشان دهنده عمق گسترده این خرابکاری سازمان‌یافته است.

در همین رابطه بابک محمودی رئیس سازمان امداد و نجات جمعیت هلال احمر هم اعلام کرده است که خسارات واردشده در اغتشاشات اخیر به این نهاد امدادی، تاکنون بیش از ۴۰۰ میلیارد تومان برآورد شده است و در این دوران یک نفر شهید و بیش از ۲۵ نفر از نیروهای هلال احمر مجروح شدند.

 

مانع‌تراشی عامدانه در مسیر امدادرسانی با هدف افزایش جانباختگان

نکته‌ای که بیش از هر چیز قلب هر انسان آزاده‌ای را به درد می‌آورد مانع‌تراشی عامدانه در مسیر امدادرسانی بود. گزارش‌های میدانی حکایت از آن دارد که اغتشاشگران مسیرهای رسیدن آمبولانس‌ها به مصدومین را مسدود کرده‌اند. این اقدام خبیثانه و غیرانسانی با هدف افزایش آمار کشته‌ها رخ داد و تاخیر ایجاد شده برای افرادی که دچار خونریزی شدید بودند حکم اعدام فوری را داشت و یادآور این حقیقت تلخ است که تعرض به آمبولانس‌ها مصداق نقض آشکار کنوانسیون ژنو است. باید این مسئله را با صراحت بیان کرد حتی در دوران هشت سال جنگ تحمیلی رژیم صدام حسین نیز در بسیاری موارد به آمبولانس‌ها احترام می‌گذاشت و حملات مستقیم به این نمادهای بشردوستی را به حداقل می‌رساند. این سطح از بی‌رحمی و بی‌مبالاتی نسبت به جان انسان‌ها از سوی هر گروهی که انجام شود، محکوم است.

تلخ‌ترین بخش این ماجرا، بهای انسانی است که کادر درمان و تکنسین‌های اورژانس پرداختند. فقط در تهران ۵۴ کارشناس اورژانس مصدوم شدند و این مصدومیت‌ها هم سطحی نبود و برخی از نیروها دچار سوختگی در نواحی مختلف بدن شدند. عده‌ای دیگر هم قربانی پرتاب سنگ بر سر شدند و متاسفانه برخی دیگر از ناحیه سر و بدن با گلوله و چاقو به شدت مجروح شدند. داستان‌ها و روایات مشابه در شهرهای دیگر نیز وجود دارد و کارشناسانی در رفسنجان و گیلان نیز بر اثر به آتش کشیدن آمبولانس‌ها دچار سوختگی شدند. این افراد نظامی نبودند بلکه تنها با هدف کمک به میدان آمدند و مانع تراشی برای امدادرسانی و خدمت ایثارگونه آنها همچنین تخریب زیرساخت‌ها مشخص نیست که چقدر جان‌های بی‌گناه را قربانی کرد و به کام مرگ کشاند.