به مناسبت ۱۶ آذر، روز دانشجو *زهرا قاسمیان

اما لذت دانشجو شدن همه آن سختی‌ها را از یادمان می‌بُرد، ورود به دانشگاه قدم گذاشتن در حیاطی که بوی امید می‌داد، حضور در کلاس‌هایی که تا غروب ادامه داشت، صمیمیت گرم خوابگاه و هم‌نشینی با کسانی که مانند ما پر از شور جوانی بودند…

آخر هفته‌هایی که دسته‌جمعی به دل طبیعت می‌زدیم، سفرهای کوتاه دانشجویی، صف‌های سلف و گفت‌وگو با آشپزهایی که چهره‌شان برایمان آشنا شده بود؛ همه و همه بخشی از شناسنامه مشترک نسل ما بود دورانی که با تمام شیرینی و تلخی‌اش گذشت اما خاطره‌اش هنوز در ذهنمان روشن است.

سال‌ها بعد دوباره دانشجو شدم؛ این بار در مقاطع تکمیلی اما حقیقت این است که هیچ تجربه‌ای جای نخستین روزهای دانشجویی را نمی‌گیرد آن روزها رنگ و طعم دیگری داشت انگار سفری بود که تنها یک‌بار در زندگی تکرار می‌شود.

نسل امروز نیز این لحظات ناب را می‌گذراند هرچند دنیای آنان بسیار متفاوت‌تر از روزگار ماست، آن زمان تلفن همراه کمیاب بود دانشگاه‌ها انگشت‌شمار و کتاب‌ خواندن نه از سر اجبار بلکه لذتی بی‌بدیل بود، روزگار ما بدون فضای مجازی ساده‌تر اما عمیق‌تر می‌گذشت با این همه امروز هم برای نسل دانشجو لحظه‌های فراموش‌نشدنی در حال شکل‌گیری است؛ خاطراتی که بعدها با لبخند از آن یاد خواهند کرد.

اما ورای این خاطرات، ۱۶ آذر یادآور حقیقتی بزرگ‌تر است؛ اینکه دانشجو همیشه نقشی بی‌بدیل در تحولات جامعه داشته است، نسلی پویا، آگاه، مطالبه‌گر و سرشار از انرژی و شوق زندگی، صدای دانشجو همیشه پژواکی از حقیقت‌خواهی بوده و هست در حساس‌ترین بزنگاه‌های اجتماعی حضور مؤثر دانشجویان نشان داده که این قشر، قلب تپنده آگاهی در جامعه است.

چه بسیار گره‌هایی که با دستان جوان و اندیشه‌های نوآورانه دانشجویان گشوده شده است دانشگاه تنها محل علم‌آموزی نیست؛ کارخانه امید، خلاقیت و آینده‌سازی است. ظرفیت نسل دانشجو فراتر از کتاب و کلاس در توان تغییر و ساختن فردایی بهتر برای جمهوری اسلامی ایران نهفته است.

اگر امروز بخواهیم مسیر پیشرفت و آبادانی را روشن‌تر کنیم، کافی است به توان همین نسل پرشور اعتماد کنیم؛ نسلی که رؤیا دارد، انگیزه دارد و می‌تواند با دانش و خرد خویش، فردای کشور را زیباتر رقم بزند.