فرزند آوری؛ ضرورت عصر حاضر  *فرشته قاسمیان

افزایش جمعیت کهنسالان و کمبود نیروی جوان در آینده به معضلی خطرناک نه تنها برای کشورها بلکه برای کل کره زمین محسوب می شود، البته در این میان نقش دولت ها و نهاد های حمایتی بیشتر و پررنگ تر است، چرا که سیاست گذاری‌های همین ارگان ها باعث افزایش یا کاهش فرزند آوری می شود.

در این بین نباید نقش آشکار موسسه های فرهنگی که باید تلاش های بیشتری را برای ترغیب زوج های جوان به سوی داشتن فرزند، فراموش کرد، این نهادها حتی بیشتر از دولت ها و سیاست گذاری هایشان نقش دارند.

داشتن فرزند از روز اول خلقت انسان نیازی بوده که انسان‌ها حتی بیشتر از خوراک و پوشاک به آن توجه داشته اند، از دید ادیان الهی، از جمله دین مبین اسلام هم به فرزند آوری توصیه اکید شده و حتی پیامبر عظیم الشان اسلام در حدیثی فرزند صالح را گلی از گلهای بهشت توصیف می کند و این خود نمونه بارز لازم وجود فرزند داشتن است.

فرزندان علاوه بر ایجاد روحیه شادابی و نشاط در خانواده، انگیزه افراد را برای تلاش و کوش در راستای رفاه خانواده افزایش می دهند و در نوجوانی و جوانی با تربیت درست و اصولی می توانند به بهترین دوستان پدر و مادرشان تبدیل شوند.

فرزندان امید به زندگی را در جامعه و در خانواده خود افزایش می دهند، چرا شادی، شور و نشاط با فرزندان زاده می شود، زندگی با فرزندان صالح فواید و آثار مثبتی در پی دارد که از مهم ترین آن ها کمک و دستیاری والدین و شادی ولذت والدین وغیره می باشد که در آینده باعث ثبات و بقای نسل و جهانی بهتر خواهند شد.

بخشی از فرهنگ جامعه ما مترادف با ریشه‌هایی است که در آن مرد خوب مردی است که عیال و فرزندان بیشتری دارد؛ خرج خانواده را می‌دهد؛ زن خوب هم زنی است که به خانواده خویش اهمیت بیشتری می‌دهد؛ غذای بهتری می‌پزد و بسیار فرزند می‌آورد.

 

 

در نتیجه فرزند آوری در جهان امروز نیازی مبرم و اساسی است، این نیاز علاوه بر انگیزه ای که برای زندگی و ادامه نسل می دهد، آثار و فواید بیشماری دارد که حتی از لحاظ علمی زنانی که فرزندی به دنیا می آورند، بدن سالم تری دارند و سرزنده تر هستند./فرشته قاسمیان