معضلی به نام پیاده رو خواری * فرشته قاسمیان

در شهرهای کوچک نیز وضعیت به همین صورت در حال تغییر است. در کنار پیشرفت و توسعه ی شهرها، باید فرهنگ شهرنشینی نیز در بین افراد آموزش داده شود، چرا که توسعه ی خانه ها باعث ایجاد چالش های جدیدی می شود که اگر حل نشده باقی بماند، معضلات بیشماری را برای ساکنان ایجاد می کند.

متأسفانه در شهر ما نه تنها فرهنگ شهرنشینی آموزش داده نشده و بی توجه مانده است، بلکه حتی معنی و مفهومی در بین اکثر افرادی که به تازگی در شهر ساکن می شود، ندارد.

یکی از این معضل ها، مسئله ای مربوط به چند دهه ی پیش در ایلام است و آن عبارت است از الحاق پیاده روها در کوچه ها به منازل شخصی. چنان که گویی اشخاص ساکن در آن خانه، پیاده رو را هم متعلق به خود و جزو ملک و خانه ی شخصی خود می دانند و بی توجه به حق و حقوق شهروندی، آن را بسته و تبدیل به حیاط خلوت و حتی سرویس بهداشتی می نمایند!! چون هم از فهم اینکه این سطح اندک به آنها تعلق ندارد و متعلق به تمام شهروندان است، عاجزند و هم خیالشان راحت است که در این دزدی آشکار، صاحب حقی به آنها معترض نمی شود!! جدیدا به این هم اکتفا نکرده و حتی فضای کوچه ها را هم به راه پله های بزرگ اختصاص می دهند به گونه ای که با وجود این راه پله های عظیم در کوچه، امکان عبور و مرور عابران هم به سختی فراهم می شود چه رسد به عبور وسایل نقلیه!!! اما این صاحب حق کیست!؟ آیا فقط ساکنان آن کوچه در این باب صاحب حق و حقوق هستند یا ارگانی به نام شهرداری صاحب حق و رای واقعی در این زمینه است!؟ آیا شهردای حق دار و قطعا مسئول این مسئله و معضل نیست و آیا نباید در این مورد مداخله و برخورد نماید و طبق قانون با خاطیان برخورد کند!؟

شهروندی که در آن کوچه زندگی می کند جز اینکه با دیدن این صحنه ها سرخورده شود و برای حال و روز و فرهنگ پایین این اشخاص افسوس بخورد، چه کار دیگری می تواند بکند!؟ مگر نه این است که شخصی که دست به چنین تملک غیرقانونی بزند، هر کار دیگری برای حفاظت از قطعه ی مذکور شده می کند و اگر همسایه ای معترض شود با عربده کشی و قشون کشی پاسخ می دهند!!؟؟ چرا که به علت نداشتن درک کافی از حقوق شهروندی، اعتراض را تعرض به منافعی می داند که خودش تملک کرده است.

در کنار همه ی این مسائل، این کار ضد اجتماعی و ضد حقوق شهروندی و ضد ارزش، باعث خراب شدن چهره ی شهر و نازیبایی می شود. چرا که ساخت و سازهایی به این صورت و در بین این اشخاص با این فرهنگ، تا دهه ها بدون تغییر باقی می ماند و همین مسائل تا دهه ها مانع پیشرفت و تغییرات مثبت در زمینه ی زیبایی و چهره ی بهتر شهر نیز می شود.

ای کاش مسئول و حق دار این مسئله، یعنی شهرداری، از حق مغفول مانده ی خود و شهروندان دفاع نماید و با این پدیده ی شوم در سطح شهر برخورد جدی کند تا این مسئله حتی با قوه ی قهریه هم که شده، از دامن این شهر رخت بربندد و دیگر شاهد چنین صحنه هایی در سطح شهر، کوچه ها و محلات نباشیم./فرشته قاسمیان