نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
ماناسپهر - تهران - با آغاز محرم ۱۴۰۵، بار دیگر نام چند فیلم آشنا در برنامههای مناسبتی سینما و رسانهها تکرار شده است؛ از «روز واقعه» و «سفیر» تا «هیهات»، «ناسور» و «به خاطر هانیه». اما پرسش همچنان پابرجاست: چرا سینمای ایران با وجود ظرفیت گسترده عاشورا، کمتر توانسته آثاری ماندگار و جریانساز در این حوزه تولید کند؟
ماناسپهر - تهران - پیش از آنکه کودکی معنای کربلا را بداند، این مادران بودند که با اشکهای پنهان، لالاییهای آمیخته به نام حسین(ع) و روایتهای ساده اما ماندگار، او را با عاشورا آشنا میکردند. بسیاری از نخستین تصویرهای ما از محرم، از نگاه و صدای مادرانمان شکل گرفته است؛ زنانی که سالها بیهیاهو، یاد کربلا را در خانهها زنده نگه داشتهاند و نسل به نسل، پیام عاشورا را به قلب فرزندان سپردهاند.
ماناسپهر - ایلام - مادران ایلامی در نخستین جمعه محرم با حضور در آیین همایش شیرخوارگان حسینی نوزادان و کودکان خردسال خود را در فضایی آکنده از حزن و ارادت به یاد حضرت علیاصغر (ع)، کوچکترین شهید واقعه عاشورا، بالای دست گرفتند و همدردی خود را با حضرت رباب (س) مادر داغدار کربلا به نمایش گذاشتند.
ایلام -معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی استاندار ایلام با تجلیل از تلاشهای خالصانه گروههای جهادی و مردمی، خدمات آنان را تبلور و تجلی فرهنگ غنی عاشورا در جامعه امروز دانست و گفت: ایثار و از خودگذشتگی این گروهها در مسیر خدمت به مردم، ادامه همان راه روشنی است که حضرت سیدالشهدا(ع) برای دفاع از حقیقت ترسیم کردند.
ایلام- امروز دلهای مردم ایلام همصدا با نوای «یا حسین» شده است؛ نوایی که هر سال در روز عاشورا در خیابانها، کوچهها و تکیههای این استان طنینانداز میشود و خاطرهای ماندگار از فداکاری و ایستادگی را در دلها زنده نگه میدارد.
تهران - در مراسمهای عزاداری بچهها ناگزیر با روایاتی از غم و اندوه عاشورا روبرو میشوند. اما چطور میتوان این واقعه را برایشان تعریف کرد، بیآنکه در ذهنشان تصویری ترسناک بسازیم؟
بجنورد- چکاچک بیلها در تعزیه گرمه، صدایی است که قصه تلخ عاشورا را بیکلام روایت میکند و هر ضربه آن، پژواک فداکاریها و عشق به اهل بیت را در دلها زنده میکند.
تهران- در روزهایی که هنوز سایه تهدید از آسمان این سرزمین کنار نرفته، آرامش زنان ایرانی معنایی دیگر دارد. مادرانی که نوزاد در آغوش، با چادری سیاه و دلهایی سبز از امید، راهی مصلی میشوند؛ نه برای اعتراض، نه از سر ترس، بلکه برای عهدی عاشقانه با سرباز ششماهه کربلا.