تکدی گری؛ واقعیتی کثیف

چون جامعه نتوانسته است افراد سالخورده، عاجز، معلول، یتیم و امثال آنان را در مراکز مناسبی ساماندهی نماید و برای آنان زندگی انسانی لازم را فراهم آورد. در نتیجه آنان نیز از روی ناچاری برای بقای خویش به تکدی می‌پردازند.
اما از طرف دیگر خیلی از متکدیان به صورت سازمان یافته و توسط باندهای مافیایی به گدایی می پردازند، باندهایی که با استفاده از زنان و کودکان خردسال و بعضا نوجوان، روزانه سود سرشاری را نصیب خود می کنند و نکته جالب ماجرا اینجاست که گدایان در این گروهها، هیچ سهمی از گدایی خود ندارند .
کودکانی که از طلوع آفتاب تا نیمه های شب به گدایی مشغول هستند، و شاید در کنار گدایی به انواع بزهکاریها هم مشغول هستند و در معرض انواع آسیب ها و ناهنجاریها هستند
طبق نتایج به دست آمده از تحقیقات متعدد، درصد قابل ملاحظه‌ای از افراد متکدی، از اختلالات شدید روانی رنج می‌برند. از این دیدگاه، اختلال روانی، کم و بیش، در فردی شکل می‌گیرد و به ظهور می‌رسد که در اثر حوادث غیر مترقبه، روحش آزار دیده باشد. نتیجه این تاثیرات سوء، روی آوردن شخص به دست درازی و اختلالات رفتاری است که زمینه انجام عمل تکدی گری را تسهیل می‌کند.
در دین مبین اسلام دستورات فراوانی در مورد منع گدایی و دست دراز کردن نزد مردم توصیه شده است از آن جمله؛
رسول خدا(ص) فرمود: ای اباذر! مبادا از مردم چیزی بخواهی، زیرا درخواست کردن [به لحاظ روانی] ذلتی حاضر است و[به لحاظ مالی] فقری را در پی دارد که تو به سوی آن می‌شتابی و [به لحاظ اخروی[ حساب طولانی روز قیامت را در پی‌دارد.
همچنین، امام علی(ع) فرموده است: خدا انسان با حیای عفیف را دوست می‌دارد و گدای بد زبان سمج را دشمن دارد و نیز فرموده است: شیعه من از مردم درخواست نمی‌کند اگر چه از گرسنگی بمیرد.
پیامبراکرم(ص) فرمود: چنان‌چه مرد بر پشت خود هیزم حمل کند و با فروش آن بی‌نیاز گردد و از مازاد درآمدش صدقه دهد بهتراست از این‌که از مال‌داری چیزی بخواهد که آیا به او چیزی بدهد یا نه، زیرا دست فرازین(دهنده) از دست فرودین (گیرنده) برتراست.
نمونه های فروانی از این دست در دین اسلام تاکید شده است که تکدی گری نکوهش و سرزنش شده است، لذا مشاهده پدیده تکدی‌گری و گدایی مخصوصا زنان و کودکان، زیبنده ایران اسلامی نیست و بر مسئولان امر واجب است که با پاکسازی چهره شهرها از این پدیده نابهنجار اجتماعی، مقابله با شبکه‌های گرداننده این ناهنجاریها را در اولویت کار خود قرار دهند.