تاسوعا در ایلام روایتگر داغ شهادت کودکان میناب

به گزارش خبرنگار ایرنا، تاسوعای امسال ایلام رنگ و بوی دیگری از اندوه دارد که از دل تاریخ برخاسته و در روزگار ما جاری شده، گویی فاصله میان کربلای سال ۶۱ هجری و جهان امروز، کمتر از همیشه است.

تاسوعا در ایلام هر سال با نوای سقای دشت کربلا و یاد کوچک‌ترین شهید عاشورا معنا پیدا می‌کند، اما امسال در میان پرچم‌های سیاه، نغمه‌های سوگ و اشک‌های جاری، نام کودکانی نیز بر زبان‌ها جاری شده است که در میناب مظلومانه از میان ما رفتند و داغی تازه و ابدی بر دل مردم نشاندند.

در کوچه‌ها، حسینیه‌ها و تکیه‌های ایلام هنگامی که روضه علی‌اصغر(ع) خوانده می‌شود، ذهن‌ها تنها به گهواره خونین نینوا نمی‌رود، بلکه به نیمکت‌هایی می‌اندیشد که صاحبان کوچک آن دیگر به کلاس‌های درس بازنمی‌گردند تا رؤیاهای کودکانه خود را ادامه دهند.

کودکان میناب قرار بود فردای این سرزمین را بسازند، دفترهای مشق خود را با آرزوهای شیرین پر کنند و روزی در مسیر آبادانی کشور گام بردارند، اما قربانی جنایت هولناک دشمن متجاوز و ددمنش شدند و بی‌گناه به شهادت رسیدند تا نامشان همانند کودکان شهید واقعه کربلا در حافظه مردم ماندگار بماند.

امسال اشک‌های تاسوعا در ایلام تنها برای عطش کودکان خیمه‌های حسین(ع) فرو نریخت، بلکه برای کودکانی سرازیر شد که هیچ سهمی در جنگ نداشتند و مظلومانه قربانی حملات دشمن شدند.

در میان ازدحام عزاداران تاسوعای ایلام، مادرانی نیز حضور دارند که با شنیدن نام علی‌اصغر(ع)، داغ کودکان میناب را دوباره به یاد می‌آورند و رنجی را مرور می‌کنند که هیچ واژه‌ای توان توصیف آن را پیدا نمی‌کند.

تاسوعای امسال در ایلام، نام علی‌اصغر(ع) را با یاد کودکان میناب پیوند زده است و بار دیگر این پیام را در ذهن‌ها زنده کرده است که مظلومیت هرچند در زمان‌ها و مکان‌های متفاوت رخ دهد، یک زبان مشترک پیدا می‌کند و وجدان‌های بیدار را به هم نزدیک می‌کند.

گهواره خونین نینوا و نیمکت‌های خالی میناب که امروز نماد سوگواری تاسوعای ایلام بود، داستانی از مظلومیت و معصومیت خلق کرد.

وقتی روضه علی‌اصغر(ع) خوانده شد و صدای گریه عزاداران تاسوعا در حسینیه‌ها و تکایا پیچد، ذهن‌ها تنها به گهواره خونین شش‌ماهه کربلا نرفت و به نیمکت‌های خالی میناب اندیشید، به کلاس‌هایی که قرار بود سرشار از شور زندگی و آرزوهای کودکانه باشد، اما ناگهان در سوگ دانش‌آموزانی نشست که دیگر هرگز به مدرسه بازنگشتند.

کودکان میناب قرار بود فردای این سرزمین را بسازند، قرار بود دفترهای مشقشان پر از رؤیاهای شیرین کودکی باشد اما سرنوشت برگ دیگری برای آنان رقم زد و نامشان را در کنار کودکان شهید کربلا نشاند که بی‌گناه و ناجوانمردانه شهید شدند.

امسال در میان اشک‌های تاسوعای ایلام یاد این کودکان نیز در دل‌های سوگواران حسینی زنده شد و وقتی مادران داغدار به یاد علی اصغر (ع) کودک شهید کربلا گریستند با اشک و آه خاطره شهادت کودکان مدرسه شجره طیبه میناب را نیز زنده نگه داشتند.

شاید راز جاودانگی واقعه کربلا همین باشد که هرگاه کودکی مظلومانه جان می‌دهد، مادرانی در سوگ فرزندانشان می‌نشینند.

امروز در آیین عزاداری تاسوعای حسینی در ایلام، مردم سوگوار در کنار گهواره حضرت علی‌اصغر(ع)، نیمکت خونین کودکان شهید میناب را نیز با اشک و ناله بدرقه کردند.

این صحنه جانسوز پیوندی میان مظلومیت کودک شش‌ماهه کربلا و داغ فراق کودکان بی‌گناهی بود که مظلومانه پر کشیدند.

عزاداران ایلامی با این نماد تأثیرگذار، روایتی مشترک از مظلومیت، بی‌گناهی و تجاوز دشمن را به نمایش گذاشتند تا پیام این اندوه انسانی و تاریخی فراتر از مرزها به گوش و چشم جهانیان برسد.