اندک اندک جمع مستان می رسند

اربعینی دیگر از راه رسید و باز هم مسافران مهران را چون نگینی ارزشمند و ذی قیمت در بر می گیرند و شوق وصال حضرت یار دلسوختگان عاشق را از همه جا به دیار تفتیده مهران فراخوانده است.

مهران به مثابه همان شهرهای افسانه ای با قهرمانان اساطیری داستان ها است که یلان و شجاعان قصه ها سودای قدم گذاشتن بر خاکش را داشتند و رزم آوران بی ادعا در معرکه آتش و خون بی مهابا به پیشواز مرگ رفتند و مهران همان سنگ محک و عیاری شد که سره را از ناسره سوا کرد.

در روزگاری که درهای آسمان به سمت مردان خدا باز بود و بهشت وعده داده شده با آغوش باز پذیرای افلاکیان بود، مهران این دیار قصه فام، معبری بود به سوی معبود و مسیری بود برای وصال خالق زیبایی ها.

هرچند مهران در پس سرنوشت‌ خونین خود رنجه ها دارد از جفای روزگار، اما اکنون مهران باز هم شهر افسانه ای قصه ها شده و نگینی بر انگشتری این سرزمین.

مهران که دیروزها خاکش سرخ بود از خون جوانان وطن، امروز ولی دیاری است آبادانی و رونق گرفته از برکت وجود اربابِ جوانان به خون خفته دیروز.

مهران باز هم قصه ها دارد از سرنوشت عجیبش، شاید هیچ کسی فکر نمی کرد با پایان یافتن جنگ خصمانه عراق علیه ایران، روزگاری مهران زخمی از جنگ، روزگاری چون یک ققنوس از خاکستر ویرانه ها سربرآورد و به دروازه عتبات عالیات بدل شود.

این روزها دلدادگان سرگشته ای که می نخورده مخمور از شراب طهور حسین ابن علی(ع) شده اند، واله و شیدا از هر کوی و برزن خود را به مهران، این شهر نقطه وصل عاشقی می رسانند.

اما ارباب خوبی ها نظر لطفش را ارزانی مهران مظلوم و مهجور کرد و نامش را بر بلندای تاریخ این دیار به نیکی بلندآوازه کرد.

مهران که در جنگ نابرابر تحمیلی معبری به سوی بهشت و آسمان نیلگون بود و هیچ سهمی از دفاع مقدس نصیبش نشد و در مهجوری و گمنامی روزگار را سپری کرد، اما به یُمن بذل و توجه سرور و سالار شهیدان، این شهر اکنون به دروازه عتبات عالیات نامگیر عالم شده است.

بیش از یک دهه بعد از فروپاشی رژیم صدام ملعون است که چاووشان بانگ رحیل اربعین سر می دهند و عاشقان پای کوبان رنج سفر را بر دوش هموار می کنند و پای در راه مسیر عاشقی می گذارند تا خود را به سرمنزل مقصود در وادی عشق برسانند.

سودا زدگان کوی یار برای وصال حضرتش سر از پای نمی شناسند و تمام همتشان این است که درد دوری و فرقت دوست را به وصالی شیرین پیوند دهند.

در قاموس این دلدادگان گرما و سرما، شب و روز، درماندگی، خستگی، تشنگی و گرسنگی جایی ندارد و شوق وصل حضرت عشق جانی مضاعف بر آنها می بخشد.

امسال هم اربعینی دیگر از راه رسید و مردمان استان ایلام که از دیر باز مهمان نوازیشان شهره عام و خاص بوده، پذیرا و مهیای مسافران گرانقدر اربعین هستند و خاک پای این مهمانان را طوطیای چشمان و سرمه دیده خود می کنند.

مسافرانی که گرمای نفس گیر مردادماهی مهران و دشت های سوزان عراق نیز آنها را از مسیر عاشقی باز نمی دارد، مسافرانی که مهمان خوان گسترده آقا و مولایشان اباعبدالله شده اند.

مهران که روزگاری نزدیکترین معبر خاکی به ملکوت بود، امروز هم نزدیکترین گذرگاه زمینی به سوی مقدس ترین مکان گیتی است و بیش از ۶۰ درصد تمام زائران اربعین این شهر را برای رفتن به عتبات عالیات برمی گزینند.

به گزارش ایرنا، علاوه بر مرز مهران مرزهای خسروی، شلمچه، چذابه، باشماق و تمرچین نیز آماده پذیرش زائران هستند.

اما شهر مهران علاوه بر مزیت نزدیکی مسافت، به واسطه همجواری با استان شیعه و کرد زبان واسط عراق، از امنیت زیادی در داخل خاک این کشور برخودار است و اصلی ترین مرز زمینی ایران با عراق محسوب می شود.

مرز مهران (استان ایلام)

فاصله مرز مهران تا شهر نجف ۳۰۳ کیلومتر، تا شهر کربلا ۲۷۹ کیلومتر، تا کاظمین ۲۸۳ کیلومتر و تا سامراء ۴۴۴ کیلومتر

مرز خسروی (استان کرمانشاه)

فاصله مرز خسروی تا شهر نجف ۳۸۰ کیلومتر تا شهر کربلا ۳۱۵ کیلومتر تا کاظمین ۲۰۳ کیلومتر و تا سامراء ۳۲۶ کیلومتر

مرز شلمچه (استان خوزستان)

فاصله مرز شلمچه تا شهر نجف ۴۶۰ کیلومتر، تا شهر کربلا ۵۴۹ کیلومتر، تا کاظمین دارای ۲ مسیر ۵۷۵ و ۶۲۱ کیلومتر و تا سامراء ۷۷۰ کیلومتر

مرز چذابه (استان خوزستان)

فاصله مرز چذابه تا شهر نجف ۳۹۰ کیلومتر، تا شهر کربلا ۴۶۰ کیلومتر، تا کاظمین ۵۷۵ کیلومتر و تا سامراء ۷۵۵ کیلومتر

باشماق (استان کردستان)

فاصله مرز باشماق تا نجف ۵۴۸ کیلومتر، تا کربلا ۴۶۳ کیلومتر، تا کاظمین ۵۱۱ کیلومتر و تا سامرا ۶۲۱ کیلومتر

تمرچین (استان آذربایجان غربی)

فاصله مرز تمرچین تا نجف ۶۸۰ کیلومتر، تا کربلا ۶۰۰ کیلومتر، تا کاظمین ۴۹۴ کیلومتر و سامرا ۶۰۴ کیلومتر